|
|||||||
|
|
|
|||||
|
|
|||||||
YALNIZ KUYU
Köyün ortasında yalnız bir kuyu
Hepimiz ondan içerdik suyu
Nerede armazın ağaç çatalın
İnsanların nerede nerede suyun Yüzlerce büyük baş yüzlerce koyun
Tereddütsüz cömertçe verirdin suyun
Her şey parayla olup musluk gelince
Küstün mü bize çekildi suyun
Gece olur herkes uyur
Ama sen hala işlerdin
Armaz gıcırtısı insan sesler
Ne oldu böyle sessizliğe büründün Yazın kar gibi kışın ılıktın
Köy için tek kaynak Abu hayattın
Köyün kurulmasında büyük sebeptin
Kel Yusuf niceleri içti tanıktın
Başına üşüşür kızlar gelinler
Dolum alan ip çeken kınalı eller
Senin için roma dan kalmadır derler
Kim bilir kim eşti, hangi nasırlı eller Susuzlar sende kanardı
Çocuklar suyunla oynardı
Bal arısı eşek arısı avlardı
Suyunda yıkanan serçelerin vardı.
Hal hatır sorma haber alma yeriydin
Kim askerde kim evlenmiş bilirdin
Köy büyük bir aile sende eviydin
Köylü köylüyü tanımaz olduk.....
YAZAN: ŞERİF ŞAHİN